Салбурун – адегенде элдин азыгы азайып, сөөк жукарган кезде жасалып, кийинчерээк көңүл ачып чер жазуу үчүн уюштурулуп келген аңчылык жана мергендик жүрүш.
Салбуурун тууралу маалымат «Манас» эпосунда да учурайт, анда Манас баатыр чоролору менен куш салып, ит агытып сейилдегени сүрөттөлөт. Илгери кыргыздар ат минип, колуна бүркүт же куш алып, артына жаа асынып, тайган ээрчитип аңга чыгышкан. «Салбуурун» деген сөз жигиттин аңга чыккан абалын, даярдыгын түшүндүрөт. Салбуурун маалында жигиттер жаа атып, ким көп олжо алат, кимдин кушу көбүрөөк олжо салат, кимдин тайганы ит кууп жетет – ошого жараша сынашкан. Тайгандар карышкыр, түлкү, кулжа, тоо теке сыяктуу жапайы жаныбарларды кууп жеткен.
Совет мезгилинде салбуурун тыюу салынган улуттук аңчылык түрлөрүнүн бири болгон. Эгемендүүлүк алгандан кийин бул мурасты жандандыруу максатында “Салбуурун” федерациясы түзүлгөн.
Бүгүнкү күндө байыркы таризи өзгөрүүгө учураганы менен, түпкү маңызы сакталып, салттуу коомдо али да жандуу бойдон калууда.
Салттуу түрдө салбурунду уюштуруу жана өткөзүү өзүнө тиешелүү шарты боюнча жана ырымдары менен коштолгон:
Кыргызстандын бардык аймактарында кездешет
Жандуу